تفاخر و تكبّر و اغراض دنيوى قرار بدهد ، همين‌طور خواهد شد : « مَن طَلَبَ العِلمَ ليُبَاهي بِهِ العُلماءَ أو يُمارِي بِهِ السُفَهَاءَ أو يَصرِفَ وُجُوهَ الناسِ إليهِ فَلْيتَبوَّءْ مَقعَدَهُ مِنَ النَار » « 1 » . اينچنين طلب علمى ، جز ايجاد مانع در طريق خدا - براى خود انسان و براى ديگران - نتيجه‌اى نخواهد داشت ؛ لكن اگر اينچنين نباشد ، اگر علم دينى براى اغراض دنيوى نباشد ، خود علم دينى ، سازندگى دارد و هرچه بر اخلاص متعلّم افزوده شود بر نتايج و ثمرات و بركات اين علم دينى افزوده خواهد شد . در روايت است كه « إنَّ الملائِكةَ لَتضَعُ أجنِحَتَها لِطالِبِ العِلم » « 2 » . « تضَعُ أجنِحَتَها » يعنى : فرشتگان در برابر طالب علم نهايت خضوع و تواضع مىكنند . خضوع ملائكهء الهى ، يعنى : خضوع جهان هستى ، يعنى همهء تشكيلات جهان در برابر كسى كه براى خدا طلب علم مىكند ، خضوع مىكنند : « مَن تَعَلَّمَ العِلمَ وَعَمِلَ بِهِ وَعَلّمَ لله دُعِيَ في مَلَكوتِ السَّماواتِ عَظيماً » « 3 » . كسى كه براى خدا درس فرا بگيرد ، براى خدا به ديگران بياموزد ، براى خدا به آنچه آموخته است عمل كند ؛ در ملكوت آسمان‌ها ، بزرگ ناميده مىشود . اميدواريم خداى متعال ، به همهء ما توفيق اخلاص كامل ، عنايت كند و هر چه بر عمر ما مىافزايد ؛ بر علم و بر اخلاص ما ، بيافزايد ؛ إنَّهُ سَمِيعٌ مُجيب . براى شروع به بحث اصول ، مطالبى را به عنوان مقدّمه ، بايد مطرح كنيم ؛ كه رهگشاست و زمينهء بررسى علمى مسائل اين علم را فراهم مىكند :

--> ( 1 ) . اصول كافى 47 : 1 . ( 2 ) . همان : 34 . ( 3 ) . همان : 35 . .